ابوذر منصوری
شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۸۹
چه مي شد كسب و كارم كساد ميشد
بايد زمين گير و نشسته باشيم تا بدانيم ، راه رفتن بر روي دو پا چه نعمت بزرگيست كه خدا به ما عطا كرده است . آن كس كه به رسم روزگار نميتواند با پاهاي خود زمين را گز كند ؛ رسم است كه متوسل به چهار چرخهاي به نام ويلچر گردد.
با ويلچر زندگي را بايد ادامه داد و از زندگي بهانهاي ساخت براي ماندگاري. از آنهايي كه خواستند زندگي را عليرغم تمام سختيهايش ادامه دهند جماعت معلولها و جانبازها براي ما آينههاي پيش رويي هستند كه تقدير را در جاده گم كردند و از گردنههاي زندگي، صبوري را يافتند. در مرور ايام زندگي اين افراد، ياد آنهايي به ذهن ميآيد كه به كمك آنها برخاستن.در هياهوي پاركينگ ماشينهاي خطي حسن آباد ، شور آباد و قوچ حصار در كنار حرم حضرت عبدالعظيم، بازارچهاي در زير زمين قرار گرفته به نام جانبازان. پيش از آنكه...
چاپ شده شده در شماره 184 همشهری محله منطقه 20 – 5 آذر 1386
چاپ شده شده در شماره 184 همشهری محله منطقه 20 – 5 آذر 1386
ادامه مطلب...
